کلیه کتابهای آپلود شده در این وبلاک مطابق با قوانین فیلترینگ ایران هستند.
این کتاب در مورد زندگی، اندیشه و سلوک مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (رومی) می‌باشد. عبدالحسین زرین‌کوب در این کتاب بر خلاف سایر تألیفات خود از دادن مراجع و منابع مختلف و متعدد در داخل کتاب خودداری کرده و همه مطالب را به قلمی بسیار ساده، روان و عامه فهم نوشته‌ است.

مولانا جلال الدین محمد بلخی،از بزرگترین شعرای ایران و جهان است و فخر عالم عرفان،که نه تنها در ایران هنوز هم سیل مشتاقان را بسوی خود می کشد بلکه کتابش در جایی مانند غرب و آمریکا نیز از پرفروش ترین کتاب ها می شود
«پله پله تا ملاقات خدا، و این عنوان را از آن‌رو برای این نوشته برگزیده‌ام که خطّ سیر زندگی مولانا جلال‌الدین محمّد بلخی رومی معروف به مولوی را در سلوک روحانی تمام عمر او نشان می‌دهد؛ هرچند خود در مثنوی معنوی وی به شکل یک مصرع شعر، از زبان طعانه‌یی نقل می‌شود که به پندار خویش هیچ نشانی از آن در مثنوی -که خود یک رویه از زندگی و سلوک مولاناست- نمی‌یابد. جزء اخیر مصرع مولانا هم تعبیری ترجمه گونه مأخوذ از کریمهٔ «وَ منْ یَرجُو القاءَ ربّه» در قرآن کریم (۱۱۰/۱۸) است و با استناد به کلام لاریب در باب تعبیر و عنوان بر گوینده و نویسنده مجال ریبی نمی‌ماند اگر چه امکان تأویل در این باب نیز توقف در ظاهر تعبیر را الزام نمی‌کند.» و سرّ این امر در «بیخودی» و «حقیقت طلبی» و «عشق فارغ از هوی و هوس» و «اشعار آکنده از انسانیت و معنویت» اوست،او خود را یک شاعر صرف نمی داند،در غزلیات شمس می گوید:
رستم از این بیت و غزل ، ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن ، کشت مرا !
قافیه و مغلطه را ، گو همه سیلاب ببر / پوست بوَد ، پوست بوَد در خور مغز شعرا . . .
زندگی این مرد،پس از گذشت هفت قرن،هنوز که هنوز است نیاز به بازنگری و مطالعه ای درخور دارد،تا مخاطب را از سرچشمه ی عشق او و معنویت و شور سرشارش آگاه سازد...از بهترین کتاب های تالیفی درباره این شاعر سترگ میهنمان،کتاب پله پله تا ملاقات خدا اثر زنده یاد،عبدالحسین زرین کوب است.

این کتاب در مورد زندگی، اندیشه و سلوک مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (رومی) می‌باشد. عبدالحسین زرین‌کوب در این کتاب بر خلاف سایر تألیفات خود از دادن مراجع و منابع مختلف و متعدد در داخل کتاب خودداری کرده و همه مطالب را بهقلمی بسیار ساده،جذاب، روان و عامه فهمنوشته‌ است.
عنوان کتاب یادآور این بیت دفتر سوم مثنوی معنوی است:از مقامات تبتل تا فنا / پله پله تا ملاقات خدا


این کتاب شرح جانانه و جنون آمیز جوانمردی است که پیش از آنکه صبح معرفت،از مشرق سرّش بر دمد و «شمس» عشق در افق اقبالش طالع شود، زاهدی باز ترس، سجاده نشینی باوقار، شیخی زیرک،مرده ای گریان بود و وقتی در چنگال شیخ گیر افتاد و دولت عشق را نصیب برد زنده ای خندان،عاشقی پَرّان،یوسفی یوسف زاینده،و آفتابی بی سایه شد و این همه را وامدار آن بود که دلیرانه و کریمانه و فارغ از بندگی و سلطنت و شریعت و ملت تن به قضای عشق داد و پا در قماری عاشقانه نهاد:

خُنُک آن قمار بازی ، که بباخت هر چه بودش
و نماند هیچش الّا ،
هوس قمار دیگر . . .


استاد زرین کوب،با قلم کم نظیر خویش شرح حال و احوالات مولانا را از اوان کودکی تا اوج پختگی با نثری استادانه و دلنشین بیان کرده است.استاد خود در مقدمه چنین می نویسد :
« حقیقت آنست که در مقابل تعالیم سرشار از اسرار بلند،که مولانا در مثنوی و غزلیات خویش آنها را به صورت شعر سرود،زندگی او هم در یک سلوک روحانی مستمر،که از همان سال های کودکی وی آغاز شدشعری بود که مولانا آن را نسرود،آن را ورزید،و تحقق داد و به پایان برد . . .می پندارم بدون درک این شعر ناسروده،بدون نفوذ در انگیزه هایی که این زندگی را در توالی سال های عمر،به هدف روحانی یک سلوک معنوی نزدیک کرد،فهم هماهنگی شگرف و معجزه آسایی که در حیات مولانا بین او و شعرش _ اگر هرگز آنچه او بزبان شاعران می گوید،تا سطح شعر در مفهوم متداول آن قابل تنزل باشد _ وجود دارد، ممکن نیست.»

به همین خاطر سیر کتاب هم به صورت پله پله است،و «فهرست» کتاب خود همین نردبان آسمان را نمایانگر است:

بهاء ولد و خداوندگار
هجرت یا فرار
لالای پیر در قونیه
طلوع شمس
غیبت بی بازگشت
رقص در بازار
حسام الدین و قصه مثنوی
عبور به ماوراء شعر
از مقامات تبتل تا فنا
سال های پایان

و چون این سلوکی است که مولانا در تمام عمر خویش طی کرده است،نام آن را «پله پله تا ملاقات خدا» نهاده است.کتابی خواندنی،درباره ی بزرگترینِ شاعران جهان،از آغاز تا پایان. و خود مولانا چقدر زیبا حاصل عمر خویش را بیان می کند:

حاصل عمرم ، سه سخن بیش نیست .. ... .. خام بُدم ، پخته شدم ، سوختم .

برای دانلود نسخه صوتی به این لینک بروید.

برچسب‌ها: پله پله تا ملاقات خدا, عبدالحسین زرین کوب
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اسفند 1391ساعت 18:18  توسط رامين  | 

عبدالحسین زرین‌کوب (۲۷ اسفند ۱۳۰۱ در بروجرد تا ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در تهران) ادیب، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی برجسته در ایران معاصر است. آثار او به‌عنوان مرجع عمده در مطالعات تصوف و مولوی‌شناس یشناخته می‌شود

عبدالحسین زرین‌کوب در سال ۱۳۰۱ هجری شمسی در بروجرد متولد شد . تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خویش به پایان برد. تحصیل در دوره متوسطه را تا پایان سال پنجم متوسطه در بروجرد ادامه داد و به دنبال تعطیلی کلاس ششم متوسطه در تنها دبیرستان شهر برای ادامه تحصیل به تهران رفت. این بار رشته ادبی را برگزید و در سال ۱۳۱۹ تحصیلات دبیرستانی را به پایان برد. سال بعد به بروجرد بازگشت و به تدریس در دبیرستان‌های خرم‌آباد و بروجرد پرداخت. در این دوران درس‌های مختلف از تاریخ و جغرافیا وادبیات فارسی تا عربی و فلسفه و زبان خارجی را تدریس می‌کرد. در همین دوره نخستین کتاب او به نام «فلسفه ،شعر یا تاریخ تطور شعر و شاعری درایران» در بروجرد
منتشر شد.

در سال ۱۳۲۴ پس از آنکه در امتحان ورودی دانشکده علوم معقول و منقول و دانشکده ادبیات حایز رتبه اول شده بود، وارد رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۲۷ با رتبه اول دورهٔ لیسانس ادبیات فارسی را به پایان رساند، و سال بعد وارد دوره دکتری رشته ادبیات دانشگاه تهران گردید. درسال ۱۳۳۴ از رساله دکتری خود با عنوان (نقدالشعر ،تاریخ و اصول آن) که زیر نظر بدیع‌الزمان فروزانفر تالیف شده بود با موفقیت دفاع کرد. دکتر زرین‌کوب در سال ۱۳۳۰ در کنار عده‌ای از فضلای عصر همچون محمد معین، پرویز ناتل خانلری، غلامحسین صدیقی و عباس زریاب برای مشارکت در طرح ترجمه مقالات دایره‌المعارف اسلام (طبع هلند)، دعوت شد .

از سال ۱۳۳۵ با رتبه دانشیاری کار خود را دانشگاه تهران آغاز کرد و عهده‌دار تدریس تاریخ اسلام، تاریخ ادیان، تاریخ کلام و تاریخ تصوف در دانشکده‌های ادبیات و الهیات شد. دکتر زرین‌کوب چندی نیز در دانشسرای عالی تهران و دانشکده هنرهای دراماتیک به تدریس پرداخت. در سالهای ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۴۹ در آمریکا به عنوان استاد میهمان در دانشگاههای کا لیفرنیا و پرینستون به تدریس پرداخت.

دکتر عبدالحسین زرین‌کوب در ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم تیر 1390ساعت 0:53  توسط رامين  | 

 دوقرن سکوت نوشته دکتر عبدالحسین زرین کوب دویست سال از تاریخ ایران پس از حمله اعراب را بیان می کند.

دکتر زرین کوب به سکوت و خفقان همه جانبه حاکم بر ایران از حمله اعراب و سقوط ساسانیان تا برآمدن حکومت طاهریان و نخستین حکومت ایرانی پس از اسلام می پردازد.

در این دو قرن بود که ایرانیان آرام آرام دین و خط و زبان خود را فراموش کردند.

ایران در زیر سلطه تازیان بود و چنان تحت استیلای اعراب قرار داشت که مردم ایران حتی خط و زبان خود را فراموش کردند.

خیزش های بزرگی همچون قیام ابومسلم، مقنع، بابک خرمدین، مازیار و افشین در این روزگار رخ داد.

آیین شیعه در این زمان رشد کرد و زیدیه، نهضت شعوبیه، سیاه جامگان، سپید جامگان و سرخ جامگان شکل گرفت.

دو قرن سکوت ابتدا به صورت پاورقی در هفته نامه سیاسی و خبری مهرگان ارگان جامعه لیسانسیه های دانشسرای عالی و ناشر افکار معلمین ایران به مدیر مسوولی محمد درخشش و دکتر لطف الله مفخم و سردبیری دکتر زرین گوب منتشر شد.

آن گاه برای نخستین بار به سال 1330 از سوی همین ارگان به صورت کتاب کوچکی به چاپ رسید: دوقرن سکوت، سرگذشت حوادث و اوضاع تاریخی ایران از حمله عرب تا ظهور دولت طاهریان.

پس از چاپ نقدهای زیادی را برانگیخت و به سرعت نایاب شد.

تاریخ ایران در دوره اسلامی چیزی نیست که از دید تاریخ نگاران به دور مانده باشد ولی حوادث اجتماعی و فرهنگی در این دو قرن بسیار متفاوت است و در بیان مورخان به صورت مختصر آمده است.

هیچ تاریخ نگاری تا پیش از زرین کوب به تاریخ این دوره نپرداخته بود.

بازار کتاب نیاز به چاپ های دیگر این کتاب داشت ولی دکتر زرین کوب به تجدید چاپ رضایت نداد. می گفتند که بسیاری از زرین کوب خواسته اند تا در کتاب، تغییرات جدی دهد. شاید افکار زرین کوب نیز در سال های بعد تغییر کرد چنان که کارنامه اسلام و بامداد اسلام را نگاشت. زرین کوب جوان با زرین کوب سال های بعد تفاوت هایی پیدا کرده بود.

به هر حال زرین کوب پنج سال وقت گذاشت و به منابع بیشتری مراجعه کرد.

در اردیبهشت سال 1336 متن ویرایش شده و تجدید نظر یافته دو قرن سکوت از سوی انتشارات امیرکبیر منتشر شد. تعداد صفحات این چاپ نیز بسی بیش از چاپ اول بود. زرین کوب در مقدمه ویرایش دوم، برخی از تندروی های چاپ اول کتاب را ناشی از جوانی و تعصب خود در آن هنگام دانست. برخی گفتند زرین کوب از کار نخست خود توبه کرده است. در این ویرایش دوم اعراب و امویان مورد حمله قرار گرفت و نه اسلام.

متن دو قرن سکوت از این چاپ به بعد تغییر زیادی نکرد و چاپ های بعدی همانند هم انتشار یافت. ازجمله چاپ چهارم را انتشارت دنیا به چاپ سپرد.

دو قرن سکوت پس از انقلاب به صورت رسمی از سوی انتشارات جاویدان منتشر شد ولی پس از انتشار جمع آوری شد.

دو قرن سکوت در آلمان غربی از سوی انتشارات نوید به سال 1368 به چاپ رسید.

سرانجام پس از سال ها کتاب دو قرن سکوت به سال 1377 در دوره ریاست جمهوری سیدمحمدخاتمی و یک سال پیش از درگذشت دکتر زرین کوب مجوز چاپ گرفت. این چاپ نهم و ویرایش سوم بود که از سوی انتشارات سخن منتشر شد.

اما بسیاری از این چاپ استقبال نکردند و چاپ افست شده را ترجیح دادند. ولی به هر حال میزان فروش کتاب بالا بود و به سال 1378 به چاپ سیزدهم رسید.

اکنون نیز متن پی دی اف آن در اینترنت دست به دست می شود. البته خاطرنشان کنیم که همه این متن ها چه چاپ های بعد از انقلاب و چه پیش از انقلاب متن ویرایش شده و گسترش یافته است نه متن اصلی و چاپ اول.

دو قرن سکوت همواره مورد توجه قرار داشت. ناصر پورپیرار در سال های اخیر کتاب دوازده قرن سکوت را نگاشت و مدعی شد که ایرانیان واقعی و ساکنان اصلی ایران در واقع دوازده قرن سکوت کرده اند نه دو قرن.

محمود طلوعی کتابی با نام دو قرن نیرنگ درباره سیاست استعماری انگلیس در ایران نگاشت و ترابی کیانفر پاریزی کتاب دو قرن وحشت را درباره جنگ های صلیبی انتشار داد.

استاد شهید مرتضی مطهری در خدمات متقابل ایران و اسلام نوشت:

سال 41 هجری تا 132 یعنی نزدیک یک قرن امویان بر جهان اسلام حکومت راندند. سیاست امویان سیاست نژادی بود زیرا امتیازات قومی و نژادی قبل از اسلام را دوباره زنده کردند.

امویان حساسیت خاصی علیه ایرانیان داشتند و تبعیض زیادی بین آنان و اعراب قائل می شدند علت این حساسیت تمایل نسبی ایرانیان نسبت به شخص علی (ع) بود در حالی که نقطه حساس سیاست اموی جنبه ضد علوی آن است زیرا سیاست علوی بر اجرای جنبه های ضد طبقه ای بود که تحمل آن برای امویان مشکل بود.

از سال 132 که عباسیان روی کار آمدند سیاست عباسیان تا زمان معتصم که عنصر ترک روی کار آمد بر مبنای حمایت ایرانیان و تقویت آنان علیه اعراب بود و صد ساله اول عباسی برای ایرانیان عصر طلایی بوده است. ایرانیان در این زمان هر چند در رفاه بودند ولی از نظر سیاسی جزء قلمرو و خلافت اسلامی بودند و حکومت مستقل تشکیل دادند.

البته حکومتهای مستقل نیز تحت نفوذ خلفای عباسی بودند. مردم ایران برای خلافت به اعتبار نام جانشینی پیامبر (ص) نوعی قداست قائل بودند و حکومت هیچ حاکمی را در ایران مادامی که منشوری از خلیفه نمی آورد شرعی و قانونی نمی دانستند.

این جریان در قرن هفتم در پی برچیده شدن خلافت پایان یافت. پس از آن خلفای عثمانی به علت تشیع مردم ایران و غیر شرعی دانستن نفوذی در ایران نداشتند برخی از آنها و در راس همه آنها سر جان ملکم انگلیسی حدود نیمه قرن اول هجری که ایران فتح شد تا حدود نیمه قرن سوم هجری که حکومتهای مستقل در ایران تشکیل شد را به اعتبار این که در این دو قرن ایران جزء قلمرو خلافت بوده و حکومت مستقل نداشته را دوره سکوت و بردگی ایرانیان نامیده اند.

اگر از این دید بنگریم و توده مردم و تحولات فرهنگی و غیر فرهنگی بی نظیر این دو قرن را نادیده بگیریم و طبقه حاکم را در نظر بگیریم این دو قرن دوره سکوت است اما اگر توده مردم را که در این زمان استعدادشان شکفت و برای اولین بار در تاریخ ایران به صورت پیشوای ادبی و مذهبی علمی دیگر ملل در آمدند در نظر بگریم این دو قرن، قرون خروش و نشاط است.

بعضی گویند در این دو قرن زبان ایرانی به خاموشی گرایید در حالی که شاهکار ادبی سیبوبه و ادب الکاتب ابن قتیبه محصول این دو قرن هستند برخی می گویند این هر چه هست به زبان عربی است ولی قابل توجه این است که کسی ایرانیان را مجبور نکرده بود که در زبان عربی شاهکار خلق کنند.

دکتر زرین کوب علت خاموشی زبان ایرانی را این گونه می گوید که: وقتی بانگ اذان در فضای ایران پیچید زبان پهلوی در برابر آن فروماند و آنچه در این حادثه زبان ایرانیان را به بند آورد پیامی تازه یعنی قرآن بود.

+ نوشته شده در  جمعه بیستم خرداد 1390ساعت 16:52  توسط رامين  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم اسفند 1389ساعت 19:34  توسط رامين  | 

حاوي تاريخ مردم ايران است است قبل از اسلام در كشمكش با قدرت ها

اين كتاب شامل هفت بخش:

در باب ماخذ و نقد آنها، فرجام روزگار ساسانيان، اسلام در مهد، عرب در ايران، موالي و نهضت ها، دنياي هزارويك شب و رستاخيز ايران همراه با يادداشت ها خواندني مي‌باشد.

در مقدمه اين كتاب مي خوانيم: "تاريخ نه آيينه عبرت است نه كارنامه جهل و جنايت. كساني كه با آن چنين شوخيها كرده اند در واقع خواسته اند بعضي از كساني را كه در تاريخ، نام و آوازه يافته اند دست بياندازند يا ستايش و نكوهش كنند.

تاريخ راستين سرگذشت زندگي انسان است. سرگذشت انسانهاست كه زندگي كرده اند و حتي در راه آن مرده اند. اما آنچه براي مورخ اهميت دارد آن نيست كه چگونه مردهاند، آن است كه اينها چگونه زيسته اند. شك نيست كه زندگي از آنچه جهالت و شقاوت انسان خوانده مي شود هرگز خالي نيست و از اينجاست كه در تاريخ صفحه هاي آلوده و تيره هست."

پست بعدی تاریخ مردم ایران از پایان ساسانیان تا پایان آل بویه نوشته ی دکتر عبدالحسین زرین کوب.

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اسفند 1389ساعت 9:25  توسط رامين  | 

مؤلف:
دكتر عبد الحسین زرین كوب (م 1378. هـ .ش)
زندگی نامه:
مؤلف از نویسندگان خوب و به خصوص در تاریخ ایران و اسلام و تاریخ معاصر می باشد. وی از اساتید دانشگاه در رشته تاریخ و بعضی رشته های دیگر بوده و آثار قلمی او از جایگاه ویژه ای در بین محققان و پژوهشگران و دانشجویان برخوردار است.
معرفی اجمالی كتاب:
كتاب حاضر تلفیقی از تاریخ تركیبی و تاریخ تحلیلی ایران در دوره اسلام می باشد. كه در بردارنده چشم انداز سراسر حیات گذشته و تحقیق در جزئیات احوال نام آوران و بنیاد های مهم می باشد. آنچه در باب تاریخ تحلیلی این دوره در این كتاب آمده حاصل سالیان دراز تدریس تاریخ اسلام در دانشگاه و مطالعات جداگانه مؤلّف است.
از باب مأخذ كتاب و نقد آنها استنباط می شود كه مؤلّف در تألیف كتاب، گذشته از آثار و نظرات مورخان و محققان شرقی به آثار و نظرات شرق شناسان غیر ایرانی و غیر شرقی نیز بسیار توجه داشته است.
كتاب حاضر در هشت بخش تنظیم شده است؛ بخش اوّل در مآخذ و نقد آنها، بخش دوّم، در فرجام روزگار ساسانیان، بخش سوّم، اسلام در مهد، بخش چهارم عرب در ایران، بخش پنجم موالی و نهضت ها، بخش ششم دنیای هزار و یكشب، دولت عباسیان و ایرانیان در این دوره، بخش ها هفتم رستاخیز در ایران (قیام ها)، بخش هشتم یاد داشت ها که در این بخش به تكمیل مباحث گذشته و مطالبی كه در آن بخش از قلم افتاده، پرداخته است.
در پایان كتاب یك بخش مراجع در 30 صفحه و یك بخش در فهرست عام در پنجاه صفحه اختصاص داده است.
این كتاب در تاریخ ایران بعد از اسلام و شناخت و مطالعه دوره ذكر شده كتاب جامع، ارزشمند و خوبی می باشد.

چپ یازدهم تاریخ ایران بعد از اسلام از عبدالحسین زرین کوب در انتشارات امیرکبیر در سال ۱۳۸۶ منتشر شده‌است.این کتاب شامل هفت بخش: در باب ماخذ و نقد آنها، فرجام روزگار ساسانیان، اسلام در مهد، عرب در ایران، موالی و نهضت‌ها، دنیای هزارویک شب و رستاخیز ایران همراه با یادداشت‌ها خواندنی می‌باشد.

در مقدمه این کتاب می‌خوانیم: "تاریخ نه آیینه عبرت است نه کارنامه جهل و جنایت. کسانی که با آن چنین شوخیها کرده‌اند در واقع خواسته‌اند بعضی از کسانی را که در تاریخ، نام و آوازه یافته‌اند دست بیاندازند یا ستایش و نکوهش کنند.تاریخ راستین سرگذشت زندگی انسان است. سرگذشت انسانهاست که زندگی کرده‌اند و حتی در راه آن مرده‌اند. اما آنچه برای مورخ اهمیت دارد آن نیست که چگونه مردهاند، آن است که اینها چگونه زیسته‌اند. شک نیست که زندگی از آنچه جهالت و شقاوت انسان خوانده می‌شود هرگز خالی نیست و از اینجاست که در تاریخ صفحه‌های آلوده و تیره هست."

+ نوشته شده در  جمعه ششم اسفند 1389ساعت 12:43  توسط رامين  | 

عبدالحسین زرین‌کوب (۲۷ اسفند ۱۳۰۱ در بروجرد تا ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در تهران) ادیب، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی برجسته در ایران معاصر است. آثار او به‌عنوان مرجع عمده در مطالعات تصوف و مولوی‌شناسی شناخته می‌شود

عبدالحسین زرین‌کوب در سال ۱۳۰۱ هجری شمسی در بروجرد متولد شد . تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خویش به پایان برد. تحصیل در دوره متوسطه را تا پایان سال پنجم متوسطه در بروجرد ادامه داد و به دنبال تعطیلی کلاس ششم متوسطه در تنها دبیرستان شهر برای ادامه تحصیل به تهران رفت. این بار رشته ادبی را برگزید و در سال ۱۳۱۹ تحصیلات دبیرستانی را به پایان برد. سال بعد به بروجرد بازگشت و به تدریس در دبیرستان‌های خرم‌آباد و بروجرد پرداخت. در این دوران درس‌های مختلف از تاریخ و جغرافیا وادبیات فارسی تا عربی و فلسفه و زبان خارجی را تدریس می‌کرد. در همین دوره نخستین کتاب او به نام «فلسفه ،شعر یا تاریخ تطور شعر و شاعری درایران» در بروجرد منتشر شد.

در سال ۱۳۲۴ پس از آنکه در امتحان ورودی دانشکده علوم معقول و منقول و دانشکده ادبیات حایز رتبه اول شده بود، وارد رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۲۷ با رتبه اول دورهٔ لیسانس ادبیات فارسی را به پایان رساند، و سال بعد وارد دوره دکتری رشته ادبیات دانشگاه تهران گردید. درسال ۱۳۳۴ از رساله دکتری خود با عنوان (نقدالشعر ،تاریخ و اصول آن) که زیر نظر بدیع‌الزمان فروزانفر تالیف شده بود با موفقیت دفاع کرد. دکتر زرین‌کوب در سال ۱۳۳۰ در کنار عده‌ای از فضلای عصر همچون محمد معین، پرویز ناتل خانلری، غلامحسین صدیقی و عباس زریاب برای مشارکت در طرح ترجمه مقالات دایره‌المعارف اسلام (طبع هلند)، دعوت شد .

از سال ۱۳۳۵ با رتبه دانشیاری کار خود را دانشگاه تهران آغاز کرد و عهده‌دار تدریس تاریخ اسلام، تاریخ ادیان، تاریخ کلام و تاریخ تصوف در دانشکده‌های ادبیات و الهیات شد. دکتر زرین‌کوب چندی نیز در دانشسرای عالی تهران و دانشکده هنرهای دراماتیک به تدریس پرداخت. در سالهای ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۴۹ در آمریکا به عنوان استاد میهمان در دانشگاههای کا لیفرنیا و پرینستون به تدریس پرداخت.[۲]

دکتر عبدالحسین زرین‌کوب در ۲۴ شهریور ۱۳۷۸ در ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.

دانلود کتاب کارنامه ی اسلام

دانلود کتاب دو قرن سکوت

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم شهریور 1389ساعت 19:9  توسط رامين  |